Blog,  Życie & Codzienność

Dlaczego?

Znowuż minęło trochę czasu od mojego ostatniego wpisu. Wczoraj wrzuciłam co prawda recenzję książki, ale doskonale wiem, że to mało. Zaczął się drugi rok studiów i nie mam tyle czasu, co w wakacje, poza tym, żyję miłością, lepiej sypiam i to jest piękne.

Mimo, że jestem ostatnio szczęśliwa, bywa, że w mojej głowie kształtuje się jeden, wielki kamień, utkany z najgorszych myśli tego świata. Niestety, mam niekiedy takie momenty, że sama siebie doprowadzam do destrukcji, lub inni mnie do tej destrukcji doprowadzają. Zwykle po kilku tygodniach mi mija, ale tym razem uznałam, że dobrze będzie podjąć temat jednej z tych upierdliwych myśli, bo jakby nie było, dotyczy ona ludzi.

Dzisiaj, przeglądając kanał Vroobelka, natknęłam się na film o wdzięcznej nazwie „Nie czuj się lepszy”. I powiem wam, że kompletnie nie rozumiem co sie dzieje ze społeczeństwem..

Dlaczego oceniamy siebie nawzajem, choć zupełnie się nie znamy?
Czy zawsze gdy mijamy na ulicy czarnoskórego człowieka lub araba myślimy chuligaństwie i atakach terrorystycznych? Biali ludzie również zabijają. Czy nieprzytomny na ławce zawsze musi być pijakiem?

Dlaczego czujemy się lepsi od ludzi pozornych?
Czy osoba poruszająca się na wózku nie może tak jak ty mieć partnera i dzieci? Czy mezczyzna, który nie kryje łez musi zawsze być „frajerem”?

Dlaczego dostrzegamy własną krzywdę, a innych już nie?
Doskonale pamiętasz jak w szkole Cię nie akceptowali, dlaczego zatem teraz Ty nie akceptujesz słabszych i z nich drwisz?

Dlaczego nie umiemy reagować na zło?
Jesteś świadkiem znęcania się nad zwierzęciem, u Twoich sąsiadów wciąż płacze dziecko, ale nie zareagujesz w żadnym z tych przypadków, bo to nie Twoja sprawa, prawda?

Dlaczego tak często chcesz się upodobnić do innych ludzi?
Pięć kilo tynku na twarzy czy przesadna dieta nie zrobi z Ciebie ładnej kobiety, a blizny po prowokacyjnych bójkach prawdziwego mężczyzny.

Dlaczego szukamy partnerów z bajki?
Pamiętaj, nawet z najprzystojniejszym facetem/najładniejszą kobietą nie będziesz wiecznie szczęśliwy – pewnego dnia może się okazać, że nie macie o czym rozmawiać.

Świat jest kolorowy, nie czarno-biały. Na zachodzie nikogo nie dziwi widok obcokrajowca lub niepełnosprawnego na ulicy. Kobiety po wypadkach lub porażeniu mózgowym zostają znakomitymi kochankami bądź mamami, a mężczyźni na wózku bez przeszkód mogą pokazać jaka twarda z nich sztuka. Są kraje, gdzie panuje bieda, ale zamiast pieniędzy, docenia się tam miłość i rodzinę. Oprócz ludzi biednych, są tacy, co stracili wszystko – zamiast odwracać wzrok podaj im rękę, czasem nawet mały gest będzie istotny, ale nie mam tu na myśli dawania na „chleb” żulom pod sklepem lub cygankom z dziećmi. Dlaczego? Bo tacy ludzie mogą iść po pomoc do miasta, ale tego nie zrobią z wiadomych przyczyn. Powinniśmy być elastyczni, nie zamknięci na opcje. Ciekawi, ale nie sprawiajmy przy tym nikomu przykrości – nie gapmy się na kogoś jak  „sroka w gnat”, bo wygląda inaczej niż my – wystarczy przecież jedno spojrzenie. Uczmy dzieci od małego szacunku wobec zwierząt oraz tego, że na świecie ludzie mają różne odcienie skóry, różną orientację i różne schorzenia. Że to nie oznacza, że są gorsi. Inni mogą mieć o Tobie takie zdanie – czułbyś się przyjemnie? Na pewno nie.

„But we’re not the same
We get to carry each other
Carry each other
One…”

One Comment

  • Blackann

    Ludzie oceniają, ponieważ taka jest ich natura. Ocena jest powierzchowna, zatem jest łatwiejsza, od próby zrozumienia, postępowania bądź zachowania drugiego człowieka. Postrzegania świata przez ludzi odbywa się w pewnych społecznych aspektach, kontekstach, przy użyciu czynników sytuacyjnych. Oceniamy nieustannie, schody zaczynają się, gdy ocena jest radykalna i uznajemy ją za krzywdzącą biorąc pod uwagę swój system wartości, który pozawala nam dokonać samooceny.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *